เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 46 การเก็บเกี่ยวครั้งใหญ่สุดล้ำค่า
ตอนนี้โรลินต้องทนรับคลื่นเสียงโจมตีจากต้นไม้กรีดร้องไปด้วย และยังถูกฝูงกิ้งก่าคาเมเลียนพ่นพิษไล่กวดตามมาติดๆ
เขาโบกไม้เท้าจอมเวททันที ร่ายคาถาลอยตัวใส่ตัวเอง ทำให้ร่างเบาหวิวแล้วถอยร่นไปด้านหลังอย่างรวดเร็ว
แค่กะพริบตาไม่กี่ครั้ง เขาก็ถอยออกไปไกลกว่าร้อยเมตรแล้ว...
แววตาคมกริบของเขาเป็นประกายเย็นเยียบ วิเคราะห์กิ้งก่าเปลี่ยนสีที่พุ่งเข้ามาอย่างใจเย็น เจ้าพวกนี้แม้จะมีจำนวนมาก แต่พลังเดี่ยวๆ ไม่ได้แข็งแกร่งเลย แถมยังมีจุดตายสำคัญอยู่จุดหนึ่ง
ทุกครั้งที่พวกมันอ้าปากที่เต็มไปด้วยเขี้ยวแหลมคมเพื่อพ่นพิษ จะเผยให้เห็นช่องปากที่เปราะบางและไร้การป้องกันโดยสิ้นเชิง
พอดูออกทะลุปรุโปร่งแล้ว โรลินก็มีวิธีรับมือ ประกายเย็นในดวงตายิ่งเฉียบคมขึ้นกว่าเดิม!
เขาควงไม้เท้าจอมเวทต่อเนื่อง ใช้คาถาจอมเวทขั้นหนึ่ง “คาถากำแพงดิน” ตึง ตึง ตึง... พอพื้นข้างหน้าสั่นสะเทือนอย่างแรง กำแพงดินหนาหนักห้าชั้นก็ผุดขึ้นจากพื้น กลายเป็นปราการแน่นหนาขวางเส้นทางคลานของพวกกิ้งก่าคาเมเลียนส่วนใหญ่ไว้ได้อย่างเหมาะเจาะ
ยังไม่ทันที่พวกมันจะรู้ตัว โรลินก็ตวัดไม้เท้าจอมเวทรัวๆ ร่ายคาถาจอมเวทขั้นหนึ่ง “คาถาเถาวัลย์!” ซ้ำเข้าไปอีก