ตอนที่ 14 ค้นพบโลกใต้พิภพ

ตอนที่ 14 ค้นพบโลกใต้พิภพ

โรลินก้าวเดินไปตามทางมืดคดเคี้ยวอย่างมั่นคงสบาย ๆ มุมปากยกขึ้นนิด ๆ แววตาเต็มไปด้วยความคาดหวังและตื่นเต้นที่ปิดไม่มิด

ทุกครั้งที่เท้าเหยียบกรวดเม็ดเล็ก ๆ บนพื้นทางเดิน ก็จะมีเสียงกรอบแกรบเบา ๆ ดังขึ้น ราวกับทั้งทางเดินกำลังตอบรับการมาถึงของเขา

เหนือศีรษะเป็นผนังหินขรุขระ ตามซอกหินแหลมคมมีหยดน้ำเย็น ๆ ซึมออกมาเป็นครั้งคราว ก่อนหยดลงพื้นจากที่สูงพร้อมเสียงใสกังวาน เสียงนั้นสะท้อนไปทั่วถ้ำอันเงียบสงัด คล้ายเสียงก้องแผ่วเบาที่ดังต่อกันเป็นระลอก

ตอนโรลินกลับมาถึงถ้ำแมงมุมด้วยอารมณ์เบิกบาน ภาพตรงหน้าทำให้เขาชะงักไปนิดหนึ่ง ก่อนแววตาจะฉายความชื่นชมออกมาอย่างไม่ปิดบัง

ถ้ำแมงมุมที่เคยดูรกอยู่บ้าง ตอนนี้ถูกเก็บกวาดจนสะอาดหมดจดแล้ว พวกเศษสกปรก เศษหิน และหัวพืชที่กองอยู่ลึกเข้าไปในถ้ำถูกขนย้ายออกไปหมด พื้นก็เรียบขึ้นมาก

หัวพืชที่วางเรียงกันเป็นระเบียบอยู่ด้านข้าง ส่งกลิ่นดินจาง ๆ ออกมา

อากาศที่เคยอับและขุ่นมัวก็สดชื่นขึ้นไม่น้อย แถมยังรู้สึกเหมือนมีลมเย็น ๆ พัดผ่านอยู่ราง ๆ