กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 10 จัดการปีศาจแมงมุมยักษ์
โรลินมองคนจากโลกจอมเวทที่อยู่ตรงหน้า เขาไม่ได้ตอบทันที แต่กวาดตามองพวกเขาด้วยสีหน้าเย็นชา
สายตาของเขาคมกริบราวกับเหยี่ยว เหมือนจะมองทะลุเข้าไปในใจของทุกคน เห็นทั้งความรู้สึกและความลับที่ซ่อนอยู่ลึกที่สุด
ผ่านไปครู่หนึ่ง เขาถึงพูดออกมาเบาๆ ด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ “ผมเป็นจอมเวท ในกลุ่มพวกคุณมีผู้เหนือสามัญบ้างไหม”
พอได้ยินแบบนั้น ทุกคนก็พากันส่ายหน้า ดวงตาเต็มไปด้วยความกลัวและความสิ้นหวัง
ตอนนั้นเอง ชายหนุ่มคนเดิมก้าวออกมาข้างหน้าหนึ่งก้าวแล้วค้อมตัวทำความเคารพ ก่อนจะพูดเสียงเบาว่า “ท่านจอมเวทครับ พวกเราเป็นแค่คนธรรมดาจากโลกจอมเวท ไม่มีพลังเหนือสามัญอะไรเลยครับ”
“แต่ในหุบเขาเล็กๆ ข้างหน้า ห่างจากที่นี่ไปไม่ไกล มีศพสารพัดแบบนอนอยู่เต็มไปหมดครับ”
“หลายศพใส่ชุดคลุมจอมเวท หลายศพใส่ชุดคลุมนักเวท แล้วก็มีอีกไม่น้อยที่ใส่ชุดเกราะอัศวินครับ”
พอได้ยินข่าวนี้ สีหน้าเย็นชาของโรลินก็มีแววร้อนใจวาบผ่านไปจนแทบสังเกตไม่เห็น เขารีบถามทันทีว่า “อยู่ที่ไหน รีบพาผมไปดูหน่อย”
“ท่านจอมเวท ตามผมมาครับ” ชายหนุ่มเดินนำหน้า แล้วทุกคนก็รีบมุ่งหน้าไปยังหุบเขาแห่งนั้น