ตอนที่ 7 คำขออันเงียบงันของลู่เสวี่ยและความใจอ่อนของโรลิน

ตอนที่ 7 คำขออันเงียบงันของลู่เสวี่ยและความใจอ่อนของโรลิน

พริบตาที่โรลินหลับตาลงพร้อมกับความคิดที่แล่นเข้ามามากมาย เขาก็นึกถึงเนื้อแมลงที่ยังเหลืออยู่ขึ้นมาได้พอดี

เขาลืมตาแล้วหันหลังกลับทันที ก้าวเข้าไปในถ้ำลึกเพื่อตรวจดูอย่างละเอียด แล้วก็พบว่าเนื้อแมลงพวกนี้ยังคงสดอยู่ ไม่มีร่องรอยการเน่าเสียเลยแม้แต่น้อย

เขาเอาเนื้อแมลงทั้งหมดนี้ไปยื่นให้ลู่เสวี่ย บอกให้เธอช่วยจัดการให้เรียบร้อย เพราะอีกเดี๋ยวจะต้องพกติดตัวไปด้วย…

พอลู่เสวี่ยรับเนื้อแมลงไป เธอก็ลงมือจัดการด้วยความคล่องแคล่ว เริ่มจากใช้เศษผ้าสะอาดมาพันเป็นชั้นๆ อย่างประณีต แล้วใช้เชือกมัดให้แน่นหนา ทุกการกระทำล้วนแสดงถึงความใส่ใจ

ในเวลาเดียวกัน ผู้หญิงคนอื่นๆ ก็กำลังจัดแจงข้าวของที่พวกเธอเก็บมาได้ พวกเธอตรวจดูอย่างละเอียด แล้วเก็บเครื่องมือ ภาชนะ และวัสดุที่พอจะใช้การได้แยกไว้ทีละชิ้น

พอโรลินเดินออกมาจากถ้ำ เขาก็อดไม่ได้ที่จะหยุดฝีเท้าลง แล้วเงยหน้ามองท้องฟ้าสีเทาอันแสนอึดอัดผืนนั้น