กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านเล่นเป็นเรื่อง
ตอนที่ 316 จักรพรรดิผู้สิ้นสุดวันหยุด
เช้าวันต่อมาจดหมายก็ถูกส่งกลับมา
เขาแกะดูแล้วพบว่าบนหน้าปกมีข้อความพระราชวินิจฉัยเพิ่มขึ้นมาหนึ่งบรรทัด ลายมือนั้นงดงามเป็นระเบียบ หมึกเข้มชัดเจน ดูปราดเดียวก็รู้ว่าเพิ่งเขียนใหม่ว่า “อ่านแล้ว ถ้อยคำมากเกินไป คราวหน้าให้เขียนให้สั้นกว่านี้” ลงนาม: องค์ชายเจ็ดหลี่เฉิงอัน
จ้าวเหยียนกวานถือจดหมายฉบับนั้นยืนอยู่ที่หน้าประตูเนิ่นนาน
เขาพลิกซองจดหมายไปด้านหน้าและพลิกกลับมาด้านหลัง จ้องมองอักษรเหล่านั้นซ้ำไปซ้ำมา
เพื่อนร่วมงานที่เดินผ่านมาข้างๆ ชะโงกหน้ามองแวบหนึ่งแล้วเอ่ยถามคำหนึ่งว่า “มีเรื่องอันใดหรือ?”
จ้าวเหยียนกวานพับจดหมายเก็บใส่ในแขนเสื้อ เขาไม่ต้องการให้เพื่อนร่วมงานล่วงรู้ จึงรีบกล่าวคำหนึ่งว่า “...ไม่มีอันใด”