กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านเล่นเป็นเรื่อง
ตอนที่ 312 อารามเต๋าสาขาในจวนองค์ชายเจ็ด
หลายวันผ่านไป หลิวหลีก็มาที่นี่อีกครั้ง
หลี่เฉิงอันกำลังนั่งอ่านฎีกาอยู่ในห้องทรงพระอักษร เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าจึงเงยหน้าขึ้นมองแวบหนึ่ง พอเห็นสีหน้าของหลิวหลีที่ยืนอยู่ตรงประตู เขาก็รู้ทันทีว่าอีกฝ่ายต้องมาพูดอะไรเกี่ยวกับราชครูอีกแน่
หลิวหลียังไม่ทันได้เอ่ยปาก หลี่เฉิงอันก็ค้อนควับให้ก่อน “เจ้าเอาแต่พะวงถึงราชครูทุกวี่ทุกวันเป็นอะไรไป? หรือเจ้าไปมีเรื่องแค้นเคืองอะไรกับเขาเข้า?”
หลิวหลียืนอยู่ตรงประตู สีหน้ามีความน้อยเนื้อต่ำใจยิ่งนัก แต่ก็ไม่กล้าโต้แย้งโดยตรง จึงไตร่ตรองถ้อยคำอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า “ฝ่าบาท ช่วงนี้มีบ่าวรับใช้หลายคนไปจุดธูปบูชาที่นั่น…”
มือของหลี่เฉิงอันที่กำลังพลิกหน้าฎีกาหยุดชะงักลง
“จุดธูปบูชา???”