Chapter 0303

ตอนที่ 303 ขณะยื่นฎีกาถอดถอนข้า ข้าก็นั่งฟังอยู่ข้างใน

“ขุนนางผู้นี้ต้องการเข้าเฝ้ากราบทูลฝ่าบาทด้วยตนเอง”

จ้าวเหยียนไม่ขยับเขยื้อน ยังคงถือฎีกาไว้ในมือ แผ่นหลังเหยียดตรงแน่ว

หลิวเฉวียนมองเขาอยู่สองหน เห็นว่าคนผู้นี้ไม่ยอมฟังคำเตือนจึงไม่ได้เอ่ยปากห้ามอีก หมุนตัวเดินกลับไป

ประตูไม่ได้เปิดออกและไม่ได้ปิดลง

จ้าวเหยียนคุกเข่าอยู่หน้าประตูเช่นนั้น มือทั้งสองยังคงประคองฎีกาไว้

แสงอาทิตย์ยามตรู่สาดส่องมาจากด้านหลังเขา ทำให้เงาของเขาทอดยาวออกไป บนขั้นบันไดหินมีรอยประทับเล็กๆ ถูกเข่าของเขากดทับลงบนตะไคร่น้ำ

เหล่านางกำนัลในวังที่เดินผ่านมาต่างพากันอ้อมไปไกลๆ ไม่กล้าเข้าใกล้

ข่าวคราวแพร่ออกไปอย่างรวดเร็ว ไม่ถึงครึ่งชั่วยาม ผู้ที่ควรจะรู้นั้นต่างก็รู้กันหมดแล้ว