Chapter 0259

ตอนที่ 259 ฎีกานี้เขียนเหมือนด่าคน

คนผู้หนึ่งที่ยืนอยู่แถวหลังสุดพึมพำเสียงเบา น้ำเสียงกดต่ำอย่างยิ่ง แต่คนข้างตัวเขาหลายคนกลับได้ยินชัดเจน “กล่าวโทษองค์ชายเรื่องรับของกำนัลยี่สิบตำลึง…ฎีกานี้ใครช่วยเขาเขียน? ไม่เขากำลังถูกวางยา ก็คงยากจนจนเสียสติไปแล้ว”

คนข้างหน้าที่หันกลับมาถลึงตาใส่เขาหนึ่งที เขาจึงหุบปากไป ทว่ารูปปากยังขยับอยู่ คล้ายกำลังพึมพำคำว่า “ยี่สิบตำลึง” สามคำนั้นโดยไร้เสียง เมื่อพึมพำจบตัวเขาเองก็กลั้นไม่อยู่ มุมปากโค้งขึ้นวูบหนึ่งก่อนจะรีบเม้มกลับให้เรียบ

ที่ละเอียดอ่อนยิ่งกว่าคือปฏิกิริยาของฝ่ายเชื้อพระวงศ์