Chapter 0229

ตอนที่ 229 ประโยชน์ของเหล่าพี่น้อง

ชายชรานิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง คล้ายกำลังประเมินทิศทางของประโยคนี้ “...ไม่มีผู้ใดบังคับให้ปลูก พวกเราปลูกกันเอง จะให้พวกเราอดตายอยู่ในภูเขาได้อย่างไร”

องค์ชายใหญ่จดจำประโยคนั้นไว้ในใจ “เช่นนั้นที่ดินของพวกเจ้าเล่า?”

ชายชราก้มศีรษะลง เสียงนั้นคล้ายถูกบีบออกมาจากส่วนลึกของลำคอ “หมดสิ้นแล้ว ถูกยึดไปหมดแล้ว”

องค์ชายใหญ่ไม่ได้ซักไซ้ว่าผู้ใดเป็นผู้ยึด และไม่ได้ถามว่าเหตุใดจึงถูกยึด เขานิ่งเงียบไปครู่หนึ่งจึงเอ่ยขึ้น “พวกเจ้ายินดีจะไปชายแดนเหนือหรือไม่?”

ชายชราเงยหน้ามองเขา คล้ายกำลังตัดสินว่าประโยคนี้กำลังนำไปสู่ทางรอด หรือทางตาย “ชายแดนเหนือ... มีที่ดินให้เพาะปลูกหรือไม่?”

องค์ชายใหญ่ตอบ “มี สามารถปลูกได้”