เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านเล่นเป็นเรื่อง
ตอนที่ 220 คำวิจารณ์ที่องค์ชายสองนำมาให้
หลี่เฉิงอันไม่ได้ต่อปากต่อคำกับประโยค “บังเอิญหรือไม่” ของมัน เขาเก็บประโยค “หยุดไปสามวัน” ไว้ในใจครู่หนึ่ง ก่อนจะกลับมานั่งลงหน้าเคาน์เตอร์
เขาเรียบเรียงคำให้การของหมอชราและเบาะแสที่ระบบมอบให้จนกลายเป็นบันทึกย่อแผ่นหนึ่ง จากนั้นเงยหน้าถามอีกประโยคว่า “ก่อนที่ศิษย์ของท่านจะกลับบ้านเกิด เขาเคยเอ่ยถึงเรื่องขาดแคลนเงินหรือไม่”
หมอชรานิ่งอึ้งไป แท่งโกฐจุฬาลัมพาในมือวางลงบนโต๊ะ ราวกับประโยคนี้ไปกระทบเข้ากับมุมหนึ่งในใจที่เขายังไม่ได้จัดการ “...เมื่อเดือนก่อนเขาเคยพูดจริงว่าคนในบ้านป่วยและต้องใช้เงินด่วน ตอนนั้นข้าให้เขาไปบ้างแล้ว แต่เขาก็บอกว่าไม่พอ”
เขาชะงักไปครู่หนึ่ง “แต่ข้าก็ไม่ได้คิดอะไรมาก นึกว่าเขาแค่ร้อนใจเท่านั้น”