กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านเล่นเป็นเรื่อง
ตอนที่ 170 ผลลัพธ์คือชีพจรมงคล
จิ้งผินเอ่ยขึ้นข้างชั้นวางหนังสือ น้ำเสียงยังคงไม่รีบร้อนเฉกเช่นเคย “หากพิจารณาจากเวลาแล้ว หากเป็นการวางยาเมื่อเช้านี้ ออกฤทธิ์เวลานี้ไม่เร็วไม่ช้า นับว่าพอดี แต่หากเป็นสิ่งที่ปนมาในอาหารมื้อเที่ยง ผู้นำส่งอาหารต้องกะเวลาได้อย่างแม่นยำยิ่งนัก เพราะจากห้องเครื่องหลวงมาถึงตำหนักคุนหนิง ระหว่างทางต้องใช้เวลาหนึ่งชามชา”
เต๋อเฟยกวาดสายตามองไปรอบ ๆ จู่ ๆ ก็เอ่ยขึ้นประโยคหนึ่งที่ทำให้ทั้งโถงเงียบกริบลง “พวกเจ้าว่า ผู้ใดจะโง่เขลานักที่มาวางยาในตำหนักคุนหนิง? พวกเราก็ร่วมเสวยมื้อนี้ด้วยกัน วางยาเช่นนี้ไม่กลัวว่าจะวางยาโดนตนเองหรืออย่างไร?”