Chapter 0162

ตอนที่ 162 ภูเขาอู่ไถมีพระเถระชั้นผู้ใหญ่

พระสนมเต๋อนั่งอยู่ข้างพระสนมเสียน ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยยิ้ม ๆ “หากเสด็จแม่ทรงโปรด หม่อมฉันมีแม่นมในตำหนักที่ทำขนมกุ้ยฮวาได้รสชาติดีไม่น้อย อีกประเดี๋ยวหม่อมฉันจะให้คนทำมาส่งให้พระพุทธเจ้าค่ะ”

ไทเฮาปรายตามองนางเล็กน้อย มุมปากขยับยิ้ม “แม่นมผู้นั้นในตำหนักของเจ้ายังอยู่หรือ?” พระสนมเต๋อชะงักไป “เสด็จแม่ทรงจำนางได้หรือเพคะ?”

น้ำเสียงของไทเฮาราบเรียบ ทว่าเจือไปด้วยไออุ่นแห่งความทรงจำ “สมัยที่นางยังเป็นเพียงนางกำนัลน้อย เคยนำขนมกุ้ยฮวามาถวายข้าจานหนึ่ง ขนมนั้นนึ่งนานเกินไปจนเละไปหมด เพียงแค่แตะก็แตกเป็นเสี่ยง ข้าไม่ได้ว่ากล่าวสิ่งใด แต่นางกลับคุกเข่าร้องไห้อยู่หน้าโถงนานถึงครึ่งชั่วยาม”