Chapter 0148

ตอนที่ 148 ยามอิ๋นเค่อที่สาม ฟ้ายังไม่สว่าง

หลี่เฉิงอันถูกปลุกให้ตื่นด้วยเสียงซู่ซ่าเบา ๆ

เขาปรือตาขึ้นอย่างงัวเงีย เห็นเงาร่างหลายเงากำลังเคลื่อนไหวอยู่ภายนอกม่าน แสงเทียนส่องให้เงาร่างเหล่านั้นยาวสั้นสลับไปมา ราวกับเหล่าผีที่กำลังเล่นเงาบนกระดาษกรุหน้าต่าง

เขายังไม่ทันได้ตัดสินว่านี่เป็นความฝันหรือความจริง ผ้าห่มก็ถูกเปิดออก

ไอเย็นสายหนึ่งพุ่งจากฝ่าเท้าขึ้นสู่ศีรษะจนเขาสั่นสะท้านไปทั้งร่าง จากนั้นเขาก็ถูกมือที่อบอุ่นแต่ไร้ความปรานีช้อนตัวขึ้นมาจากที่นอน

“ฝ่าบาท ได้เวลาตื่นแล้วเพคะ”

เป็นเสียงของแม่นมซุนที่ดังไม่สูงไม่ต่ำ ไม่ช้าไม่เร็ว “บ่าวมาปรนนิบัติฝ่าบาทเข้านอน... อ๊ะ ไม่ใช่สิ มาปรนนิบัติฝ่าบาทตื่นบรรทมเพคะ”