Chapter 0134

ตอนที่ 134 อุบัติเหตุที่คงอยู่เป็นประจำวัน

ปุยหลิ่วปลิวว่อนไปทั่วทั้งตำหนัก นางกำนัลแห่งตำหนักเฟิ่งอี๋ต่างพากันถอดม่านฝ้ายหนาหนักออก แล้วเปลี่ยนเป็นม่านไม้ไผ่เซียงเฟยที่บางเบา เมื่อลมพัดผ่านช่องโถง ลายหยดน้ำตาเซียงเฟยบนม่านก็ปรากฏให้เห็นวับแวมภายใต้แสงอาทิตย์

หลี่เฉิงอันอายุได้สี่ขวบกว่าแล้ว เดินเหินมั่นคง พูดจาฉะฉาน ส่วนสูงก็เพิ่มขึ้นช่วงหนึ่ง ทว่าใบหน้ายังคงกลมป้อม ดวงตาดำขลับ เห็นของกินเมื่อใดเป็นต้องเดินไม่ไหวทุกที

การเข้าถวายพระพรฮองเฮาเป็นกิจวัตรประจำวันที่ตายตัวของเขา ทุกเช้าจะให้นางนมติดตามไปยังตำหนักเฟิ่งอี๋ นั่งอยู่หนึ่งเค่อ ถวายบังคม กินขนมครึ่งจาน แล้วจึงกลับ ขั้นตอนเหล่านี้เขาท่องจำได้แม่นยิ่งกว่าคัมภีร์สามอักษรเสียอีก