กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านเล่นเป็นเรื่อง
ตอนที่ 112 โมดูลความบันเทิงของเหล่าลิ่ว
เวลาล่วงเลยมาถึงเดือนสาม ในรัชศกเฉิงหยวนปีที่สิบ
“เบื่อหน่าย เหลือเกิน เบื่อหน่ายยิ่งนัก เหล่าลิ่ว ข้าเบื่อหน่ายจริง ๆ” หลี่เฉิงอันนอนทอดกายอยู่บนเตียงด้วยใบหน้าไร้อารมณ์ ก่อนจะร้องตะโกนใส่เหล่าลิ่วที่อยู่ในจิตใต้สำนึก
[เจ้าภาพ หากมิปิดบังเจ้า อันที่จริงเปิ่นหวังเองก็เบื่อหน่ายเช่นกัน] เหล่าลิ่วในห้วงความคิดขานรับหลี่เฉิงอัน
ไม่มีเหตุอื่นใด ขณะนี้หลี่เฉิงอันอายุเพียงสองขวบเศษ พระราชวังก็กว้างใหญ่เพียงเท่านี้ สถานที่หลายแห่งหลี่เฉิงอันยังไปมิได้ เมื่อต้องอยู่ในที่เดิมซ้ำ ๆ กันนานถึงสองปี เขาจึงเบื่อหน่ายขึ้นมาจริง ๆ
ดังนั้น “เหล่าลิ่ว มีเรื่องสนุกอะไรบ้างหรือไม่?”