เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านเล่นเป็นเรื่อง
ตอนที่ 105 คืนส่งท้ายปี·กลางวัน
วันสามสิบเดือนสิบสอง คืนส่งท้ายปี
ท้องฟ้ายังไม่สว่างสนิท ประตูตำหนักรองคุนหนิงก็ถูกผลักออก
แม่นมซุนเดินเข้ามาพร้อมไอเย็นทั่วร่าง ในมือประคองชุดใหม่ที่เพิ่งตัดเย็บเสร็จเอาไว้ มันเป็นเสื้อคลุมผ้าเกอซือตัวเล็กสีแดงสด ขอบคอเสื้อบุด้วยเสื้อคลุมขนจิ้งจอกขาว ปลายแขนเสื้อปักลายเมฆสมปรารถนา ด้านข้างยังมีหมวกหัวพยัคฆ์ใบใหม่เอี่ยมวางอยู่ ใบหูของหมวกใหญ่กว่าใบเดิมหนึ่งรอบเต็มๆ บนยอดหมวกประดับด้วยลูกตุ้มขนสัตว์ซึ่งเปลี่ยนเป็นกระดิ่งใบเล็กปักด้วยการปักด้ายทองสองใบ เมื่อสั่นเบาๆ ก็เกิดเป็นเสียงกริ๊งกร๊าง
ขณะที่หลี่เฉิงอันถูกขุดขึ้นมาจากผ้าห่มนั้นดวงตายังคงปิดสนิท ปล่อยให้แม่นมซุนจับตัวเขาพลิกไปพลิกมาเพื่อสวมชุดให้ เพียงแค่ตอนที่สวมหมวกหัวพยัคฆ์ลงบนศีรษะเท่านั้นที่เขาปรือตาขึ้นมองดูแวบหนึ่ง ก่อนจะปิดลงอีกครั้ง