กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านเล่นเป็นเรื่อง
ตอนที่ 103 ภาพอาหลานนอนปล่อยวาง
ดอกเบญจมาศในสวนหลวงร่วงโรยไปจนหมดสิ้นแล้ว ใบแปะก๊วยร่วงหล่นเต็มพื้น นางกำนัลในวังปัดกวาดจนเกิดเป็นเส้นทางกรวดที่สะอาดตา สองข้างทางกองสุมไปด้วยกองใบไม้สีทองอร่าม ซึ่งถูกแดดส่องจนไออุ่นระอุ
วันนี้ราชันอันเสด็จเข้าวัง ทรงสวมเสื้อคลุมกว้างสีครามหิน เอวไม่ได้ผูกตะขอคาดเอว เพียงใช้เชือกปอเส้นหนึ่งรัดไว้ลวก ๆ เท้าสวมรองเท้าผ้าสภาพค่อนไปทางเก่า บนหน้าเท้ายังมีคราบโคลนที่ติดมาจากคฤหาสน์ชนบทนอกเมือง
มือซ้ายหิ้วเก้าอี้เอนกายไผ่ม่วง มือขวาหิ้วกาน้ำสุรากุ้ยฮวา ปากฮัมเพลงพื้นบ้านเจียงหนานทำนองเพี้ยน ๆ เดินโซเซอย่างผยองมุ่งหน้าไปทางโถงข้างตำหนักคุนหนิง ท่าทางเช่นนั้นไม่เหมือนราชัน แต่เหมือนเศรษฐีบ้านนอกที่เพิ่งเก็บค่าเช่าเสร็จมากกว่า