กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านเล่นเป็นเรื่อง
ตอนที่ 64 ทำผิดหวั่นใจกับท่าทีพิรุธ องค์ชายสองผู้ปีนกำแพงหนี
“ตื่นเต้นงั้นรึ?”
[หากจะกล่าวให้ถูกต้อง คือ “ความตื่นเต้นแบบคนมีชนักติดหลัง” เขากำลังหลบซ่อนผู้ใดอยู่]
หลี่เฉิงอันยังไม่ทันได้ถามให้แน่ชัดว่าหลบใคร ประตูโถงข้างก็ถูกผลักออกอย่างแรง
องค์ชายสองหลี่เฉิงจางโผล่กายเข้ามาอย่างรวดเร็ว ราวกับกำลังถูกสุนัขไล่กวด
เขาสวมชุดคลุมสีม่วงเข้ม คอเสื้อเปิดกว้าง ผมมัดไว้ครึ่งหนึ่งอีกครึ่งปล่อยสยายลงบนไหล่ สวมรองเท้าผ้าบนเท้า หน้าเท้ายังมีคราบโคลนติดอยู่ เห็นได้ชัดว่าถูกสุนัขไล่กวดมาจริงๆ!
“น้องเจ็ด!” เขาวางกล่องสำรับอาหารลงบนโต๊ะเตี้ย ลดเสียงต่ำลงตะโกนเรียก ดวงตาเป็นประกายราวกับยอดเงินทอง
หลี่เฉิงอันจ้องมองเขา ตะหงิดใจขึ้นมาว่าคงไม่ใช่เรื่องดีอะไร จึงทำหน้านิ่งเฉย