กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านเล่นเป็นเรื่อง
ตอนที่ 10 ภารกิจหลักหนึ่ง: ช่วยเหลือพระมารดา
“เดี๋ยวก่อน เดี๋ยวก่อนเดี๋ยวก่อนเดี๋ยวก่อน” สุ้มเสียงของหลี่เฉิงอันรวดเร็วนัก แฝงด้วยปฏิกิริยาตอบสนองเฉียบพลันที่ในชาติปางก่อนคงมีเพียงทาสมนุษย์เงินเดือนเท่านั้นที่จะมี
“ช่วยพระมารดาหรือ?”
“ท่านแม่ของข้าเป็นอันใดไป?”
เรา: “...” เหตุใดจึงหยาบคายเช่นนี้?
ฮองเฮา: “...” นี่เรียกว่าคำเรียกอันใดกัน?
เสวียนชิง: “...” ผู้มีปัญญาจากชาติปางก่อน เหตุใดจึงหยาบคายเช่นนี้?
สุ้มเสียงของระบบดังขึ้น เย็นเยียบและไร้อารมณ์ เป็นน้ำเสียงที่ฟังดูแข็งกระด้างราวกับถูกสกัดออกมาจากแผ่นเหล็กเช่นเคย
[ระบบนี้ไม่รับผิดชอบในการให้ข้อมูลที่อยู่นอกเหนือขอบเขตของคำอธิบายภารกิจ]
“อะไรนะ? เจ้าจงอธิบายให้ชัดเจนสิ!”