กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านเล่นเป็นเรื่อง
ตอนที่ 3 หลังครบเดือน เขาจะยังให้เราทำภารกิจอีกงั้นหรือ?
“หม่อมฉันจำได้” นางกล่าวต่อ น้ำเสียงแผ่วเบาแต่หนักแน่น “กำหนดคลอดเดิมของพระสนมซู ดูเหมือนจะไม่ใช่วันนี้”
นางหยุดเว้นจังหวะเล็กน้อย ราวกับกำลังค้นหาบางอย่างที่อยู่ในความทรงจำของตน
จากนั้นนางเงยหน้าขึ้น มองมาที่ข้าและเสวียนชิง แล้วกล่าวช้าๆ ว่า “เมื่อวันก่อนตอนหม่อมฉันไปเยี่ยมพระสนมซู นางกล่าวว่าตอนเด็กในครรภ์ถีบตัว มักจะถีบสองครั้งเสมอ ถีบซ้ายเสร็จก็ถีบขวา ราวกับกำลังแย่งชิงอะไรบางอย่างอยู่”
ข้านิ่งเงียบไป จากนั้นจึงหันไปมองเสวียนชิง
เสวียนชิงนิ่งไปครู่หนึ่ง ท้ายที่สุดเขาก็กล่าวประโยคนั้นซ้ำอีกครั้ง “ดาวนำโชคอย่างไรเล่า...” เขาลูบเคราเบาๆ “นิมิตย่อมมีมากเป็นธรรมดา”
ประโยคนี้ฟังดูคุ้นหูนัก ข้าไม่ได้ตอบรับแต่อย่างใด ก้มมองใบหน้ายับย่นดวงน้อยในอ้อมแขน