เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 698 ขุนพลบดขยี้ค่ายศัตรู อาภรณ์ขาวบดบังนภากาศ!
ราตรีกาลมาเยือน ณ เมืองซงโจว
กองทัพทู่ปัวได้ปิดล้อมเมืองไว้จนสิ้นแล้ว แถวรบเป็นระเบียบเรียบร้อย ละลานตาหนาทึบ เกราะสะท้อนแสงจันทร์ แผ่รังสีสังหารคละคลุ้ง
พวกเขาต่างพากันตะโกนก้องว่าเซวียเหรินกุ้ยตายแล้ว บังคับให้ชาวถังรีบเปิดประตูเมืองยอมจำนน
ทหารบนกำแพงเมืองตึงเครียดจนลอบกลืนน้ำลาย แววตามีแต่ความหวาดหวั่นพรั่นพรึง
ในเมืองมีทหารรักษาการณ์เพียงหกพันนาย ทว่ากองทัพทู่ปัวนอกเมืองกลับมีไม่ต่ำกว่าหกหมื่น กำลังพลต่างกันถึงสิบเท่า พวกเขาจะรักษาเมืองไว้ได้จริงหรือ?
แม่ทัพคือขวัญกำลังใจของกองทัพทั้งมวล
หากเซวียเหรินกุ้ยปรากฏตัวขึ้นมานำทัพ ต่อให้กำลังพลด้อยกว่าเพียงใด พวกเขาก็กล้าสู้ตายถวายชีวิต เพราะตราบใดที่มีเซวียเหรินกุ้ยอยู่ พวกเขาก็ยังมองเห็นความหวังแห่งชัยชนะ
ทว่ายามนี้...
เมื่อนึกถึงร่างที่ร่วงหล่นลงมาจากกำแพงเมือง ทหารราชวงศ์ถังทุกคนต่างก็หวาดหวั่นไม่เป็นสุข