เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 696 จักรพรรดิผีอาภรณ์แดง เอ่ยปากเรียกสามี
ตำหนักซู่อิง ขุมที่สิบแห่งยมโลก
จ้วนหลุนหวังนั่งสูงเด่นเป็นสง่า สายตาเปี่ยมบารมีจับจ้องแม่ทัพผมขาวเบื้องล่าง ฟาดไม้ปราบโต๊ะเสียงดังกึกก้องประดุจฟ้าร้อง
“เซวียหลี่ เจ้าสำนึกผิดหรือไม่!”
เซวียเหรินกุ้ยสวมขื่อคา ผมขาวปลิวไสว ดวงตาดั่งพยัคฆ์ทอประกายคมกล้าเปี่ยมพลัง จ้องเขม็งไปยังจ้วนหลุนหวังผู้นั่งอยู่เบื้องบนด้วยโทสะ
“ข้าเฒ่ามีความผิดอันใด!”
“ตัวข้าเซวียเหรินกุ้ยกรำศึกมาชั่วชีวิต จงรักภักดีพิทักษ์แว่นแคว้น รอยดาบบนร่างมีมากกว่ายี่สิบแผล ยามที่ข้าเฒ่าปกป้องบ้านเมือง คุ้มครองราษฎร พวกเจ้าเหล่าผีสางเทวดาไปมุดหัวอยู่ที่ไหน!”
จ้วนหลุนหวังแสยะยิ้มเย็น กล่าวว่า “พวกชาวทูเจวี๋ย เกาหลี และทู่ปัวที่ตายใต้เงื้อมมือเจ้า มิใช่กรรมชั่วหรอกรึ?”
เซวียเหรินกุ้ยหัวเราะร่า สุรเสียงแฝงความหยามเหยียด “ทำไมเล่า ทีพวกโจรชั่วรุกรานต้าถังของข้า เผาบ้านปล้นฆ่าถึงทำได้ แล้วข้าเฒ่าจะยกทัพไปปราบแคว้น กวาดล้างพวกอนารยชนบ้างไม่ได้เชียวหรือ?”
ศัตรูมาได้ ข้าก็ไปได้เช่นกัน!