เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 691 ความจริงแห่งตำหนักเทวา อสรพิษเทศกลืนมังกรสวรรค์
หลี่จื้อจ้องมองเล็บมือที่หักสะบั้นของตนด้วยความไม่อยากเชื่อ แม้จะฟื้นคืนได้อย่างรวดเร็ว ทว่าความมั่นใจกลับพังทลายลงอย่างยิ่งยวด
“อันที่จริง ไม่ว่าเจ้าจะเป็นปุถุชนหรือหานป๋า สำหรับข้านักพรตแล้ว ก็แทบไม่ต่างกันเลย”
“เปลืองสมองคิดอ่านปานนั้น มีประโยชน์อันใดเล่า”
สุ้มเสียงของหลี่เต้าเสวียนลอยเอื่อยขึ้นมา ดูสบาย ๆ ดุจเมฆลมที่พัดผ่าน
หลี่จื้อพลันเดือดดาลขึ้นมาทันที เมื่อกลายเป็นหานป๋า นิสัยของเขาก็ยิ่งเกรี้ยวกราดกระหายเลือด ประกอบกับต้องเผชิญหน้ากับฝันร้ายที่หลอกหลอนตนมาเนิ่นนานหลายสิบปี มีหรือจะทนไหว?
ฟึ่บ!
เขาเหยียบย่างลมปีศาจ พุ่งเข้ากัดหลี่เต้าเสวียนโดยอาศัยสัญชาตญาณเข้าห้ำหั่นล้วน ๆ
ทว่าในชั่วพริบตาถัดมา หลี่เต้าเสวียนยืนตระหง่านอยู่เบื้องบน แล้วสะบัดตบลงมาตามอำเภอใจฉาดหนึ่ง
โครม! โครม! โครม! โครม……