เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 677 ขอบเขตเซียนปฐพี รากฐานมรรคาเซียนสวรรค์
หนึ่งเดือนต่อมา เขาหลงหู่ ยามเช้าตรู่
หลี่เต้าเสวียนนั่งขัดสมาธิทำสมาธิอยู่ที่เขาด้านหลัง อาบแสงอรุณรุ่ง ร่างทั้งร่างแผ่รัศมีเรืองรองอันพลุ่งพล่าน ไอวิเศษแห่งดอกบัวสายแล้วสายเล่าหมุนเวียนอยู่บนผิวพรรณเนื้อกาย
กระทั่งในทะเลสาบกระเรียนขาวก็บังเกิดนิมิตประหลาด ดอกบัวบานสะพรั่งขึ้นทีละดอก ๆ ส่งกลิ่นหอมขจรขจายไปไกลหลายลี้ ชั่วขณะนั้นดุจดั่งดอกบัวเบ่งบานไปทั่วแดนมนุษย์
เฉินจื่ออวี้ถือกำเนิดขึ้นจากบัวเซียนเก้าชั้น อีกทั้งยังบำเพ็ญ "พระสูตรบัวมรรคาอันอัศจรรย์แห่งกวนอิม" สำเร็จ ข้ามทัณฑ์กลายเป็นเซียน ความเข้มข้นของไอวิเศษแห่งดอกบัวในร่างเนื้อย่อมคาดเดาได้ไม่ยาก
แม้ในแง่คุณภาพจะยังเทียบชั้นปราณไท่อินก่อนกำเนิดของซีหวังหมู่ไม่ได้ ทว่าก็นับเป็นยอดของวิเศษในแดนมนุษย์ หาได้ยากยิ่งในใต้หล้าแล้ว
ที่สำคัญที่สุดคือ ไอวิเศษแห่งดอกบัวของเฉินจื่ออวี้มิใช่ใช้ครั้งเดียวแล้วหมดไป หากแต่จะค่อย ๆ ฟื้นฟูกลับคืนมา นับเป็นคู่บำเพ็ญคู่แท้ที่ชวนให้ใฝ่ฝันอย่างแท้จริง
ตลอดหนึ่งเดือนมานี้ ทั้งสองรักใคร่หวานชื่นดุจข้าวใหม่ปลามัน หลี่เต้าเสวียนเด็ดบัวอยู่ทุกค่ำคืน พลังเวทในร่างพุ่งทะยาน วิชาแปดเก้าเร้นลับก็รุดหน้าไปอย่างรวดเร็ว มาถึงวันนี้จึงเริ่มรู้สึก "อิ่มจนล้น" เสียแล้ว