เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 673 คัมภีร์อวี้ซูแห่งจิ่วเทียนอิ้งหยวนเหลยเซิงผู่ฮว่าเทียนจุน
ทันทีที่หลี่เต้าเสวียนได้เห็นพระแม่ชิงอี โลกภายในห้วงความคิดของเขาก็พลันสั่นสะเทือนขึ้นมาอย่างรุนแรง
ใต้ร่มต้นโพธิ์ พระแม่ชิงอีค่อย ๆ ลืมตาทั้งสองข้างขึ้น แววตาของนางทั้งอบอุ่นอ่อนโยนและแจ่มกระจ่าง เปี่ยมด้วยเจตนารมณ์หลุดพ้นจากทางโลก ดุจดังมองทะลุผ่านสามพันโลกียวัฏิก ซ่อนไว้ซึ่งกลิ่นอายพุทธะอันล้ำลึก
นางยกมือขึ้นกวักเบา ๆ ร่างของหลี่เต้าเสวียนก็ลอยละล่องไปเองโดยอัตโนมัติ ไปนั่งขัดสมาธิอยู่บนแท่นบัวของนาง
นิ้วหยกแตะลงที่หว่างคิ้วของหลี่เต้าเสวียน เส้นเกศาพัดโบกสะบัดทั้งที่ไร้ลม ตราพุทธะใจกลางฝ่ามือเปล่งประกายแสงสว่างไสวสุดคณานับ
ชั่วพริบตานั้น สติที่แตกซ่านของหลี่เต้าเสวียนก็พลันกระปรี้กระเปร่าขึ้น กระแสจิตสำนึกอันอ่อนโยน ยิ่งใหญ่ และเปี่ยมเมตตาหลั่งไหลเข้าสู่ทะเลสำนึกของเขา ดั่งดวงตะวันสีครามคอยปกป้องจิตดั้งเดิมของหลี่เต้าเสวียนไว้
"เจ้าทุ่มเทถวายชีวิตเพื่อพวกพระองค์ถึงเพียงนี้ มันคุ้มค่าแล้วหรือ?"
เมื่อเผชิญกับสุรเสียงไต่ถามอันดังกึกก้องแสบแก้วหู พระแม่ชิงอีกลับมิได้ตอบคำ เพียงยืนสงบนิ่งอยู่เบื้องหน้าหลี่เต้าเสวียน พนมสองมือเข้าด้วยกัน แสงพุทธรังสีสามสิบสามชั้นพลันผุดพรายขึ้นรอบกายา