เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 670 ดาบนี้ ฟันเพื่อเอ้อร์หลางเจินจวิน!
“คำถามของเจ้า ข้าตอบไปแล้ว ตอนนี้เจ้าจะตอบคำถามข้าสักข้อได้หรือไม่”
หลี่เต้าเสวียนจ้องมองเขา แม้กระทั่งเปิดเนตรสวรรค์ที่หว่างคิ้ว ทว่าก็ยังคงมองอะไรไม่ออกอยู่ดี
ดั่งหลุมดำ คล้ายหุบเหวลึก หรือราวกับเป็นเพียงคนธรรมดาสามัญคนหนึ่งเท่านั้น
“เจ้าเป็นใครกันแน่?”
หลี่เต้าเสวียนเอ่ยถามทีละคำ
ตัวตนที่แท้จริงของอีกฝ่าย หลี่เต้าเสวียนคิดอย่างไรก็ไม่อาจเข้าใจได้เลย
คนผู้นี้รู้ล่วงหน้าถึงเรื่องราวในอนาคตมากมาย รู้ว่าเขาไม่ใช่คนของโลกนี้ ทั้งยังมีตบะลึกล้ำสุดหยั่ง แม้แต่ยอดสมบัติฝ่ายพุทธอย่างถุงดูดคนก็ยังมอบให้ปีศาจต้นไม้ได้อย่างตามใจชอบ
หนิงไฉ่เฉินนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะทอดถอนใจ “สติปัญญาปราดเปรียว มองทะลุปรุโปร่ง อีกทั้งยังไม่ถูกผูกมัดด้วยชะตาสวรรค์ มิน่าเล่าแม้แต่ม่อหลัวก็ยังตายด้วยน้ำมือเจ้า จนบีบให้ข้าต้องลงมายังแดนมนุษย์ด้วยตนเอง”
เขาชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยเสียงเบา “มิน่าเล่าพวกเขาถึงได้มองเจ้าไว้สูงส่งเพียงนี้”