เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 654 ร่างจริงพระศักดิ์สิทธิ์ เตาหลอมล้ำค่าสี่อสูรศักดิ์สิทธิ์
เหนือน่านฟ้าฉางอัน เงาร่างสองสายโรมรันพัวพันกันกลางเวหา สุ้มเสียงดั่งโลหะกระทบหินดังขึ้นเป็นระยะ ระลอกคลื่นเสียงจากการปะทะซัดเมฆลอยกระจัดกระจาย กึกก้องก้องกังวานไปทั่วฟ้าดิน
"ท่านพ่อ เป็นอย่างไรบ้าง ใครชนะหรือขอรับ"
จางเว่ยยางพยายามแหงนหน้า โคจรเนตรอาคม มองดูสองร่างสีเขียวและสีทองบนท้องฟ้า แม้จะเห็นเพียงภาพติดตาเลือนราง แต่ก็ยังไม่ยอมละสายตา
ผู้ที่ต่ำกว่าระดับจิตหยางล้วนเป็นเช่นเดียวกับเขาทั้งสิ้น มีเพียงระดับจิตหยางเท่านั้น จึงพอจะมีคุณสมบัติดูการประมือของทั้งสองได้แจ่มชัด
ทว่าก็นับว่าฝืนเพ่งมองได้เพียงราง ๆ เท่านั้น จำต้องรวบรวมสมาธิอย่างยิ่งยวด หากเผลอเรอเพียงนิดเดียวก็อาจพลาดสายตาได้ ด้วยเหตุนี้จางกานหยางที่กำลังรำคาญจึงฟาดฝ่ามือลงบนศีรษะบุตรชายฉาดหนึ่ง
"อย่าพูดมาก ดูเอาเอง"
เมื่อมองไปยังร่างในอาภรณ์เขียวบนชั้นฟ้าเก้าสวรรค์ ที่กำลังกดข่มแสงสีทองประเคนหมัดใส่อย่างดุดันดุจสายฟ้าฟาด ในใจของจางกานหยางก็เปี่ยมล้นไปด้วยความภาคภูมิใจอย่างยิ่ง
ขณะเดียวกันก็ยังมีความตื้นตันสะท้อนใจอยู่บ้าง
เวลาช่างผ่านไปรวดเร็วนัก เพียงพริบตาเดียว เจ้าหนุ่มน้อยที่วิ่งตามตื๊อขอคารวะเขาเป็นอาจารย์ในหมู่บ้านผีสิงวันนั้น บัดนี้ได้กลายเป็นเซียนในตำนานไปแล้ว