กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 647 ราชครูหวนคืน หนึ่งดรรชนีเซียนสังหารพุทธศักดิ์สิทธิ์!
“นั่นเทพธิดาเซียวเซียง!”
“นึกไม่ถึงว่านางจะออกมาตรง ๆ คราวนี้มีเรื่องสนุกให้ดูแน่!”
“ได้ยินว่าเทพธิดาผู้นี้ก้าวข้ามทัณฑ์สำเร็จเป็นเซียนแล้ว ฝ่าหวังเผาฟ้าคงมิใช่คู่ต่อสู้กระมัง”
……
เหล่าผู้ฝึกตนที่แอบจับตาดูอยู่บนฝั่งต่างพากันกระซิบกระซาบ
เฉินจื่ออวี้มีสีหน้าเย็นชา ยืนตระหง่านอยู่บนหลังเต่าดำเพียงลำพัง เปล่งวาจาดุจสายฟ้าฟาดในฤดูใบไม้ผลิ
“ไสหัวไป!”
ในพริบตาเดียว คลื่นลมในแม่น้ำก็โหมซัด ผืนน้ำสีมรกตปั่นป่วน สายน้ำเซียวเซียงพลุ่งพล่านซัดสาด ราวกับจะพังทลายทุกสิ่งทุกอย่างได้ทุกเมื่อ
ขณะเดียวกัน เมฆทมิฬก็บดบังทั่วฟ้า ฝนเทลงมาราวกับฟ้ารั่ว ฟ้าแลบฟ้าร้องคำรามกึกก้อง ประดุจวันสิ้นโลก