เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 643 ปราณไท่อินก่อนกำเนิด ของขวัญชิ้นสุดท้ายจากศิษย์พี่
จักรพรรดินีจ่างซุน...
สายตาของหลี่เต้าเสวียนพลันหรี่ลง หากเขาจำไม่ผิด จากข่าวคราวที่ได้ยินมาก่อนหน้านี้ จักรพรรดินีจ่างซุนสิ้นพระชนม์ไปแล้วตั้งแต่รัชศกเจินกวนปีที่สิบเก้า
ตอนนั้นราชสำนักทั้งมวลล้วนจมอยู่ในความโศกเศร้า
แม้พระนางจะเคยทิ้งพินัยกรรมไว้ว่าให้ "ฝังตามแนวเขา" และ "ส่งวิญญาณอย่างประหยัดเรียบง่าย" ทว่าหลี่ซื่อหมินก็ยังจัดพิธีรัฐพิธีศพให้อย่างยิ่งใหญ่ ขุนนางในเมืองหลวงแทบทุกคนล้วนสวมชุดไว้ทุกข์ มาร่วมส่งเสด็จพระอัครมเหสีผู้เปี่ยมคุณธรรมเป็นครั้งสุดท้าย
ตอนนั้นยังมีเรื่องหนึ่งเกิดขึ้น สวี่จิ้งจงตำแหน่งจงซูเส้อเหริน เหลือบไปเห็นคนผู้หนึ่งในขบวนส่งศพ นั่นก็คือโอวหยางสวิน ปรมาจารย์ด้านลายสือศิลป์ชื่อดัง ทว่าเนื่องจากโอวหยางสวินมีรูปลักษณ์อัปลักษณ์ สวี่จิ้งจงถึงกับกลั้นหัวเราะเอาไว้ไม่อยู่
เคราะห์หามยามซวย หลี่ซื่อหมินดันได้ยินเข้าพอดิบพอดี จึงมีรับสั่งลดตำแหน่งให้เขาไปเป็นซือหม่าแห่งทำเนียบผู้ว่าการหงโจวทันที ไล่ไปให้พ้นหูพ้นตาไกลที่สุด
เรื่องนี้เพราะมีความขบขัน จึงแพร่หลายในหมู่ชาวบ้านอย่างกว้างขวาง
กล่าวคือ จักรพรรดินีจ่างซุนสิ้นพระชนม์ไปแล้วจริง ๆ มิเช่นนั้นหลี่ซื่อหมินไม่มีทางจัดรัฐพิธีศพเป็นแน่
"เจ้าแน่ใจได้อย่างไรว่าเป็นกลิ่นอายของจักรพรรดินีจ่างซุน"