เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 616 สู้ซีหวังหมู่อีกครา กระบี่เดียวทลายฟ้าดิน
“ศิษย์น้อง ข้าไม่เข้าใจว่าเจ้าพูดเรื่องอันใด…”
“ศิษย์พี่ หากแค่รับปากจะเฝ้าชีพจรมังกร ท่านคงไม่ถึงกับต้องปิดบังข้า กระทั่งไม่เสียดายที่จะเอาเรือนร่างเข้าแลกเพื่อขโมยเกล็ดมังกรหรอก”
หลี่เต้าเสวียนมองศิษย์พี่หญิงที่ดูทำอะไรไม่ถูก แววตาก็พลันอ่อนโยนลง
“ดังนั้น นอกจากพิทักษ์ชีพจรมังกรแล้ว จะต้องมีข้อตกลงอื่นอยู่อีกแน่ นั่นต่างหากคือสิ่งที่ท่านต้องการปิดบังไว้จริง ๆ”
หลี่เต้าเสวียนก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว กล่าวว่า “ศิษย์พี่ ซีหวังหมู่อาจจะแข็งแกร่งก็จริง แต่หาได้ไร้ช่องโหว่ไม่ หากพวกเราสองคนร่วมมือกัน ซ้ำยังล่วงรู้การวางหมากของพระองค์ ย่อมต้องมีหนทางต่อกรได้แน่ บัดนี้ชีพจรมังกรอยู่ในมือข้า ข้าสามารถใช้มันเป็นเงื่อนไขในการเจรจาได้”
ทว่าไท่เจินกลับเผยรอยยิ้มขมขื่นพลางส่ายหน้า
ศิษย์น้องเอ๋ย เจ้ายังเยาว์วัยเกินไป พระองค์…ไม่มีทางยอมให้มนุษย์ปุถุชนข่มขู่ได้เด็ดขาด
เทพเจ้าผู้เก่าแก่ที่สุดเหล่านั้นทระนงองอาจปานใด ยิ่งไม่มีทางยอมให้ตนเองมีตำหนิแม้เพียงเสี้ยว ต่อให้ตัวนางจะเป็นเพียงเศษเสี้ยวอันเล็กกระจ้อยร่อย พระองค์ก็ไม่มีทางยอมปล่อยไปแน่นอน
เมื่อเห็นว่าไท่เจินเงียบไปนาน หลี่เต้าเสวียนก็ขมวดคิ้ว กล่าวว่า “ศิษย์พี่ ท่านไปรับปากอะไรกับพระองค์กันแน่?”