เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 614 เดินหมากประลองเซียน เหยียบสยบมังกรชั่ว
หลังจากฉางเล่อจากไป หลี่เต้าเสวียนก็เปิดโรงหมอต่อ คราวนี้หลางจงประสบเคราะห์ภัย แม้จะไม่มีผู้ใดล้มตายเพราะความช่วยเหลืออย่างลับ ๆ ของเขา แต่ก็มีผู้บาดเจ็บมิใช่น้อย
หลังจากง่วนอยู่ทั้งวัน ราตรีก็โรยตัวลงมาในที่สุด
ระหว่างนั้น ศิษย์พี่ไท่เจินไม่เคยปรากฏกายเลยแม้แต่ครั้งเดียว นางเพียงบอกว่าจะกลับเข้าห้องไปนอนชดเชย แล้วหลังจากนั้นก็เงียบหายไปเลย
หลี่เต้าเสวียนรักษาคนไข้รายสุดท้ายเสร็จสิ้น จึงปิดประตูด้านหน้าของโรงหมอท่ามกลางคำขอบคุณซ้ำแล้วซ้ำเล่าของอีกฝ่าย
เขามองไปยังห้องบนชั้นสองอย่างเงียบงัน สัมผัสได้ว่าในห้องนั้นมีเสียงลมหายใจแผ่วเบาเลือนราง ราวกับมีอยู่และไม่มีอยู่
หลี่เต้าเสวียนลังเลอยู่ชั่วครู่ ท้ายที่สุดก็ยังคงเปิดเนตรสวรรค์
หากเป็นผู้อื่น เพียงอาศัยเสียงลมหายใจเขาก็ตัดสินได้แล้วว่ามีคนอยู่ในห้องหรือไม่ ทว่าตบะของศิษย์พี่สูงส่งเกินไป มีเพียงเห็นด้วยตาตนเองเท่านั้นจึงจะแน่ใจได้
สายตาทะลุผ่านบานประตู มองเห็นฉากทัศน์ภายในห้องนอนสตรี
ไอหมอกลอยล่อง ร่างขาวผ่องดุจหิมะร่างหนึ่งนั่งอยู่ในถังไม้ บนผิวน้ำมีกลีบดอกไม้หลากสีสันลอยเกลื่อน เส้นผมดำขลับเปียกชื้นทอดลงบนแผ่นหลังขาวเนียนบอบบาง สีดำและขาวตัดกันอย่างแจ่มชัดยิ่งนัก