เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 606 กิ่งฝูซังเป็นรังกา ยอดพู่กันแยกหยินหยาง
ราตรีค่อย ๆ ลึกสงัด
หลี่เต้าเสวียนนั่งนิ่งอยู่ในห้อง มิได้มุ่งหน้าไปยังเขาพานหลง
ศิษย์พี่หญิงยอมแลกกระทั่งเสน่ห์มารยาเพื่อขโมยเกล็ดในอกเสื้อของเขาไป ย่อมเห็นได้ชัดว่าเกล็ดเหล่านี้สำคัญอย่างยิ่งต่อการสืบหาความจริงเบื้องหลังเรื่องราว
ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เขาก็ไม่จำเป็นต้องรีบร้อนไปเขาพานหลงชั่วคราว
เจ้ามีแผนจางเหลียง ข้าก็มีบันไดข้ามกำแพง
หลี่เต้าเสวียนหลับตารวบรวมสมาธิ เริ่มนึกย้อนถึงรูปลักษณ์ของเกล็ดเหล่านั้นก่อนหน้า เหลี่ยมมุม เส้นสาย ทรงสัณฐาน ผิวสัมผัส ประกายเงา...
ไม่รู้ผ่านไปนานเท่าใด เขาจึงค่อย ๆ ลืมตาขึ้น เผยแววแห่งความมั่นใจออกมาสายหนึ่ง
เขายกพู่กันขึ้น เริ่มลงมือวาดลงบนกระดาษ
ต่างจากการวาดอาหารเลิศรสและสุราชั้นยอดอันแสนตามใจ ครั้งนี้เขาระมัดระวังและจริงจังเป็นพิเศษ ทุกฝีแปรงมิกล้าประมาท ใช้เวลานานถึงสามชั่วยามเต็ม ในที่สุดจึงวาดเสร็จสิ้น