เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 599 ขุนเขาธาราไม่โรยรา มหาถังรุ่งโรจน์นิรันดร์
“อาการป่วยของข้าน้อย เห็นทีจะมีแต่ท่านหมอหวงเท่านั้นที่รักษาหายได้ ดังนั้นไม่ว่าค่าตรวจของท่านจะแพงเพียงใด ข้าก็คงได้แต่ต้องมารักษาที่นี่”
หลี่เต้าเสวียนตั้งสติได้ในทันที จึงยอมเออออตามน้ำไปกับศิษย์พี่
ในเมื่อนางชอบเล่นสวมบทบาท เช่นนั้นตนก็เล่นเป็นเพื่อนสักหน่อยจะเป็นไร เพียงแค่นึกไม่ถึงว่าคราวก่อนนางสวมบทเป็นจูเก่อชิ่งผู้เร้นกาย มาคราวนี้กลับกลายเป็นหมอหวงไปเสียได้
ชื่อของหมอหวงนี้ ก็เป็นหลี่เต้าเสวียนที่เล่าให้นางฟังเอง ยามอยู่ที่เขาจงหนาน ด้วยความที่นางชอบฟังนิทาน หลี่เต้าเสวียนจึงเคยเล่าเรื่องตำนานมังกรหยกให้ฟัง
ศิษย์พี่ชอบเรื่องนี้มาก ทว่านางกลับไม่ได้ชอบก๊วยเจ๋งหรืออึ้งย้ง หากแต่ชอบมารบูรพาอึ้งเอี๊ยะซือ ผู้เป็นทั้งฝ่ายธรรมะและอธรรม มีอิสรเสรีไร้สิ่งผูกมัดผู้นั้น
ไท่เจินเลิกชายกระโปรงขึ้นเล็กน้อย เผยให้เห็นข้อเท้าขาวผ่องดั่งหิมะ นางนั่งไขว่ห้างเรียวขายาว รองเท้าปักลายใต้กระโปรงขาวแกว่งไกวแผ่วเบา บ่งบอกถึงความเบิกบานสำราญใจของผู้เป็นเจ้าของ
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เจ้าก็ขยับเข้ามา ท่านหมอผู้นี้จะตรวจชีพจรให้เจ้าดูสักหน่อย”
หลี่เต้าเสวียนยิ้มบาง ๆ ก้าวเข้าไปนั่งลงข้างกายนาง สายตาจับจ้องใบหน้างดงามหยาดเยิ้มที่มิได้พบพานมาเนิ่นนาน
พวงแก้มดั่งลิ้นจี่แรกผลิ สันจมูกเนียนนุ่มดั่งมันห่าน คิ้วตาดุจภาพวาด ทุกท่วงท่ายามชายตามองเปี่ยมล้นด้วยชีวิตชีวา