เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 588 ก้อนเนื้อสามนิ้ว ข้าจักบรรลุเซียน!
วันที่สิบ ตะวันยังคงมิโผล่พ้นขอบฟ้า โลกมนุษย์ยังคงจมอยู่ในราตรีกาล ประหนึ่งราตรีอันยาวนานในยุคราชวงศ์ใต้หวนกลับมาอีกครา ส่งผลให้ผู้คนนับไม่ถ้วนตระหนกตกใจอย่างยิ่ง
ทว่ายังนับว่าโชคดีที่บนฟากฟ้ายังมีจันทราลอยเด่น โลกมนุษย์จึงมิได้สูญสิ้นแสงสว่างไปเสียทีเดียว เพียงแต่จันทราสีเลือดดวงนั้น ยังคงถูกผู้คนมากมายมองว่าเป็นลางอัปมงคล
บนยอดเขาคุนหลุน หลี่เต้าเสวียนยังคงจ้องมองดวงจันทร์สีเลือดนั้นต่อไป
วันที่สิบเอ็ด จันทร์สีเลือดกลมโตเต็มดวง จากนั้นค่อย ๆ แหว่งเว้าลง กระทั่งกลายเป็นจันทร์เสี้ยวในวันที่สิบห้า แล้วจึงค่อย ๆ แปรเปลี่ยนกลับเป็นจันทร์เพ็ญอีกครา
เวียนว่ายตายเกิดเช่นนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า จวบจนถึงวันที่สิบเก้า สีเลือดบนดวงจันทร์สุกสว่างจึงค่อย ๆ สลายไปทีละน้อย ดูเผิน ๆ มิต่างอันใดจากจันทราตามปกติ
ทว่าหลี่เต้าเสวียนกลับมองเห็นลำแสงสีชาดสายหนึ่งแวบผ่านไป ก่อนจะร่วงดิ่งลงสู่ผืนปฐพีราวกับดาวตก
การต่อสู้สิ้นสุดลงแล้ว!
ความคิดนี้ผุดขึ้นในใจของหลี่เต้าเสวียนทันที จากนั้นร่างของเขาก็แปรเปลี่ยนเป็นสายอสนีบาต ทะยานบินไปยังจุดที่ลำแสงสีชาดตกลงไปอย่างรวดเร็ว
ณ เพลานี้ เขาหวังเป็นอย่างยิ่งว่าผู้ที่ชนะคือจอมศึก