เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 579 ค่ายกลจิตหยางหลอมจอมมาร
วังใต้ดินเขาอินซาน
ท่ามกลางไอศัตรูมารอันเชี่ยวกราก ผู้ฝึกตนขอบเขตจิตหยางสิบเจ็ดคนนั่งขัดสมาธิกลางความว่างเปล่า บ้างผูกตราสามวิสุทธิ์ บ้างทำมุทราวัชระ ทั่วร่างมีแสงทองจาง ๆ ไหลเวียนรอบกาย
ปล่อยให้คลื่นมารโหมกระหน่ำ แต่ตนเองยังคงสงบนิ่งดุจขุนเขา
ยอดคนขอบเขตจิตหยางทั้งสิบเจ็ดดั่งดารารายล้อมจันทรา กลิ่นอายพลังเชื่อมโยงกันอย่างเลือนราง พลังเวทอันมหาศาลดั่งสมุทรหลั่งไหลผ่านมหาค่ายกลเทียนกังเป่ยโต่วเข้าสู่ร่างของนักพรตหนุ่มที่อยู่จุดศูนย์กลาง
แสงสีทองเจิดจ้าบาดตาเปล่งประกายออกมาเป็นระลอก ผิวกายของนักพรตผู้นั้นทอประกาย ดุจหล่อหลอมขึ้นจากทองคำบริสุทธิ์ เส้นผมทุกเส้นล้วนกระจ่างใสแวววาว
ที่น่าตระหนกยิ่งกว่าคือ ทั่วร่างของเขามีจุดชีพจรถึงหนึ่งหมื่นแปดพันจุดเปล่งแสงจ้า ดุจดวงดาราระยิบระยับ กลิ่นอายพลังยิ่งมายิ่งลึกล้ำและเกรียงไกร
ผู้ฝึกตนขอบเขตจิตหยางคนอื่น ๆ ต่างตระหนกอยู่ในใจ นึกไม่ถึงเลยว่าหลี่เต้าเสวียนจะสามารถรองรับการถ่ายทอดพลังเวทจากผู้ฝึกตนขอบเขตจิตหยางถึงสิบเจ็ดคนได้จริง ๆ!
นี่มันเหลือเชื่อเกินไป ไม่เคยได้ยินได้ฟังมาก่อนเลย!