กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 573 ข้ามีวิชาอสนี อาจหาญสะเทือนทัณฑ์สวรรค์!
ครืนโครม!
เหนือเมืองจ้านเซียง ค่ำคืนพร่างดาวสว่างไสวดุจกลางวัน สายอสนีบาตสายแล้วสายเล่าฟาดลงมาจากสวรรค์เก้าชั้น คดเคี้ยวปราดเปรียวดั่งมังกร โหมซัดเข้าใส่ร่างในอาภรณ์แดง ทว่ากลับถูกร่มแพรคันหนึ่งขวางกั้นไว้
ร่มคันนี้หลอมสร้างขึ้นจากดอกบัวเก้ากลีบที่ให้กำเนิดนาง ทั้งยังดูดซับเศษเสี้ยววิญญาณของเทพพิรุณกับเทวานุภาพธูปควันอันมหาศาลเข้าไป นับเป็นสมบัติคู่บารมีบรรลุมรรคาของเฉินจื่ออวี้ ยามอยู่ในมือนางจึงสำแดงอานุภาพเทียบเท่าศาสตราเซียนได้
แม้สายฟ้าจะกระหน่ำซัดลงมาไม่ขาดสาย ซุ่มเสียงทวีความเกรียงไกรยิ่งขึ้นเรื่อย ๆ ทว่าชั่วครู่ชั่วคราวก็ยังยากจะทำลายร่มคันนี้ลงได้
แสงเรืองรองนับล้านโกฏิสายผลิบาน ดุจดั่งบัวสระทองนับหมื่นแสนดอก ก่อตัวเป็นคันเขื่อนอันแข็งแกร่งมิอาจทลาย ปล่อยให้ทะเลสายฟ้าคลั่งถาโถมเพียงใดก็ยังคงตั้งตระหง่านมั่นคง
เฉินจื่ออวี้ในยามนี้ ประหนึ่งหินโสโครกท่ามกลางพายุฝนอันบ้าคลั่ง มั่นคงเด็ดเดี่ยวไม่สั่นคลอน
ทว่าสิ่งที่นางกำลังเผชิญหน้าอยู่ คือทัณฑ์สวรรค์
ครืนโครม!
สายฟ้าที่สิบเจ็ดฟาดลงมา กลับแฝงเร้นปราณหยินหยางคู่ ลึกล้ำพ้นหยั่ง แฝงกลิ่นอายทิพย์แห่งมหามรรคาไว้ท่ามกลางความดุดันเกรี้ยวกรากไร้ขอบเขต