เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 569 จิตหยางขั้นปลาย หวงถิงชั้นสาม!
เพียงไม่ถึงครึ่งวัน ฉางเล่อก็เหาะมาถึงแถบเซียงจง มาถึงทิศใต้ของทะเลสาบต้งถิง และได้เห็นสายน้ำเซียงเจียงอันไหลเชี่ยวกรากไม่ขาดสาย ห้อมล้อมด้วยเมฆหมอก
พลังแห่งธาตุน้ำอันเข้มข้นอบอวลอยู่ระหว่างฟ้าดิน มองจากไกล ๆ ช่างเป็นประกายคลื่นระยิบระยับ เมฆหมอกไอแสงงดงามตระการตายิ่งนัก
ฉางเล่อเหาะลงมาจากก้อนเมฆ คืนร่างเดิม แล้วยืนเด่นเป็นสง่าอยู่ริมแม่น้ำ
กิ่งหลิวในอกเสื้อของนางสั่นไหวเบา ๆ คอยเตือนนางว่า ในสายน้ำเบื้องหน้านี้ ดูเหมือนจะมีตัวตนที่ไม่ควรไปล่วงเกินอยู่
ไม่รู้ว่าเป็นภาพลวงตาหรือไม่ นางมักรู้สึกว่าตั้งแต่ก้าวเข้าสู่อาณาเขตสายน้ำเซียวเซียง ก็บังเกิดความรู้สึกขนลุกชันขึ้นมา
ราวกับมีดวงตาคู่หนึ่งบนท้องฟ้ากำลังจ้องมองนางอยู่
ริมแม่น้ำมีศาลเจ้าเทพธิดาอยู่แห่งหนึ่ง ควันธูปหนาแน่นยิ่งยวด มีผู้คนคุกเข่ากราบไหว้อธิษฐานอยู่ไม่น้อย
ฉางเล่อลองเงี่ยหูฟังดู กลับพบว่าล้วนเป็นคำอธิษฐานขอฝนทั้งสิ้น
นางแปลกใจในอก แม่จื่ออวี้มีฐานะเป็นเทพธิดาเซียวเซียง ไปถึงที่ใดย่อมนำพาพายุฝนมาด้วย เหตุใดแดนบำเพ็ญของนางถึงได้ขาดแคลนฝนเล่า?