ตอนที่ 556 อักขระอสนีผุดกลางฝ่ามือ กึ่งกายาเซียน!

ตอนที่ 556 อักขระอสนีผุดกลางฝ่ามือ กึ่งกายาเซียน!

ครืน! ครืน! ครืน!

สายฟ้าฟาดกระหน่ำลงมาไม่ขาดสาย ดุจห่าฝนที่เทกระหน่ำใส่ร่างเซียงหลิ่วซึ่งกำลังพ่นกระแสน้ำเชี่ยวกราก ทำให้มันส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดเป็นระลอก และหุบปากลงโดยสัญชาตญาณ

ประกายอาร์กแล่นพล่านไปตามร่างของมัน ผิวเนื้อไหม้เกรียมเป็นรอยดำผุดขึ้นมาไม่หยุดหย่อน

ศีรษะทั้งเก้าของเซียงหลิ่วจับจ้องไปยังร่างที่ตระหง่านอยู่กลางเมฆอัสนีพร้อมกัน แล้วเบนสายตาไปมองกระบี่หญิงผู้เปี่ยมเจตจำนงกระบี่เย็นเยียบที่ผ่าแยกลำน้ำตัดขาดมวลน้ำท่วม ประกายกระหายเลือดในดวงตางูค่อย ๆ จางหายไป

มันมองคนทั้งสองด้วยแววตาเย็นยะเยียบอย่างยิ่ง คล้ายจะสลักภาพพวกเขาไว้ในสมองให้ลึกที่สุด

หวึ่ง! ผืนดินสะเทือนเลื่อนลั่น

ศีรษะทั้งเก้าของเซียงหลิ่วมุดลงสู่ใต้พิภพพร้อมเพรียง ร่างมหึมาหายลับไปอย่างรวดเร็ว

และเมื่อเซียงหลิ่วจากไป มวลน้ำท่วมสีน้ำตาลบนพื้นดินก็สลายหายไปเองเช่นกัน

“รอด... รอดแล้ว!”