ตอนที่ 547 เคลื่อนดาราสับเปลี่ยนดาว ผนึกฟ้าล่ามปฐพี!

ตอนที่ 547 เคลื่อนดาราสับเปลี่ยนดาว ผนึกฟ้าล่ามปฐพี!

เมื่อได้ยินคำของซุนซือเหมี่ยว หลี่เต้าเสวียนก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย

ส่วนเทพโรคระบาดที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืดกลับรู้สึกประหลาดพิกล ช่างน่าขันสิ้นดี

อีกฝ่ายเป็นเพียงผู้ฝึกตนขอบเขตปี้กู่อันต่ำต้อย ในสายตาของตนแทบไม่นับเป็นมดปลวกด้วยซ้ำ สิ่งเดียวที่พอยกย่องได้มีเพียงแสงทองแห่งกุศลอันเจิดจ้าสายนั้น

นี่แสดงว่าอีกฝ่ายเป็นผู้ทรงศีลธรรมอันยิ่งใหญ่

คนเยี่ยงนี้ ภูตผีเทวดาทั่วไปล้วนต้องเคารพยำเกรงและรักษาระยะห่าง ไม่กล้าล่วงเกิน

อาจจะอีกไม่กี่สิบปีข้างหน้า พออีกฝ่ายสิ้นชีพ ก็จะเปลี่ยนไปบำเพ็ญวิถีเทพ บรรลุตำแหน่งเทพ ถึงตอนนั้นไม่แน่อาจกลายเป็นผู้บังคับบัญชาของตนด้วยซ้ำ

แต่บัดนี้สวรรค์สิ้นสูญไปแล้ว คนตายก็คือตาย เวียนว่ายตายเกิด หากไร้วาสนาลิขิต ย่อมยากจะบำเพ็ญสู่วิถีเทพได้

ดังนั้นแม้เทพโรคระบาดจะค่อนข้างหวั่นเกรงผู้เฒ่าชุดเทาผู้นี้อยู่บ้าง ทว่ากลับไม่รู้สึกถึงภยันตรายใด ๆ เลย ทั้งยังอยากจะหัวเราะเยาะเสียด้วยซ้ำ

ขอบเขตปี้กู่ตัวกระจ้อยร่อย กล้าลงมือกับเทพเจ้าเชียวหรือ?