ตอนที่ 544 เทพตั๊กแตน กระบี่ข้าคมหรือไม่?

ตอนที่ 544 เทพตั๊กแตน กระบี่ข้าคมหรือไม่?

ขึ้นสู่สวรรค์ สังหารเทพ

แม้มีเพียงสี่คำสั้น ๆ แต่กลับเผยให้เห็นถึงความห้าวหาญอันไร้ขอบเขต

ฉางเล่อมองดูอาจารย์ผู้ถือกระบี่วิเศษและมีเกศาพลิ้วไสว ดวงตาทอประกายระยิบระยับ เปี่ยมล้นด้วยความเลื่อมใสบูชา

ซุนซือเหมี่ยวลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะกล่าวว่า "ท่านราชครู แม้ตบะของชายชราจะต่ำต้อย ทว่ายังพอมีบุญกุศลอยู่บ้าง อาจช่วยท่านสังหารเทพโรคระบาดผู้นั้นได้..."

หลี่เต้าเสวียนส่ายหน้า กล่าวว่า "ความหวังดีของผู้อาวุโส ข้านักพรตขอรับไว้ด้วยใจขอรับ"

ผู้ที่มีเนตรสวรรค์เช่นเขา มีหรือจะไม่เห็นแสงทองแห่งบุญกุศลอันเจิดจ้าบนร่างของซุนซือเหมี่ยว?

ผู้อาวุโสราชาโอสถท่านนี้กล่าวได้ว่าเป็นดาวข่มตามธรรมชาติของเทพโรคระบาด หากไปรับมือกับเทพโรคระบาด ย่อมอาจส่งผลอันน่าอัศจรรย์ ทว่าทำเช่นนั้นอันตรายเกินไปแล้ว

อย่างไรเสียเขาก็อยู่เพียงขั้นปี้กู่ตอนปลาย ยังมิได้เข้าสู่ขอบเขตจิตหยินด้วยซ้ำ

หลี่เต้าเสวียนเลื่อมใสในคุณธรรมและจรรยาบรรณแพทย์ของเขายิ่งนัก แม้แต่หลี่ซื่อหมินก็ยังชื่นชมเขามิขาดปาก ยกย่องว่าเขาเบิกทางเส้นชีพจร เป็นยอดแห่งมหาแพทย์ ค้ำชูสามธีรราช ปรับสมดุลสี่ฤดู สยบมังกรปราบพยัคฆ์ กอบกู้ยามทรุดโทรมช่วยพ้นวิกฤต สูงส่งสง่างาม เป็นครูแห่งร้อยชั่วคน