กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 542 คนยังไม่ถึง กระบี่ก็สังหารศัตรูแล้ว!
มหาปุโรหิตคิดไม่ถึงเลยแม้แต่น้อยว่า ตนเองจะมีวันที่ต้องมาเรือล่มในร่องน้ำตื้นเช่นนี้
แม้ว่านี่จะเป็นเพียงร่างจำแลงร่างหนึ่งของเขา ทว่าก็มีตบะถึงระดับครึ่งก้าวสู่จิตหยาง หากต้องรับมือกับเด็กสาวในขั้นปี้กู่ตอนปลายคนหนึ่ง ย่อมมิใช่เรื่องง่ายดายราวกับพลิกฝ่ามือหรอกหรือ?
ทว่ายามนี้ ยันต์ที่แปะอยู่เต็มทั่วร่างของเขากลับเปรียบเสมือนฝ่ามือที่ตบฉาดใหญ่ลงบนใบหน้าอย่างจัง
ยันต์เหล่านี้มิใช่ของธรรมดาสามัญเลย ยันต์แต่ละแผ่นล้วนแฝงไว้ด้วยพลังจิตหยางอันบริสุทธิ์ ดุจดั่งห้าขุนเขาทับถมกาย ดุจเขาไท่ซานกดทับศีรษะ สะกดพลังเวททั่วร่างของเขาเอาไว้จนสิ้น
เด็กสาวผู้นี้ มีความเป็นมาอย่างไรกันแน่?
ฉางเล่อรู้ดีว่า แม้ยันต์ตรึงกายจะร้ายกาจ แต่ก็หาได้มีพลังทำลายล้างไม่ เมื่อเวลาหมดลง นางก็ยังคงสู้ฝ่ายตรงข้ามไม่ได้อยู่ดี ด้วยเหตุนี้นางจึงรวบรวมความกล้า เดินเข้าไปเบื้องหน้ามหาปุโรหิต
“คือว่า... ข้าขอโทษด้วยนะ...”
นางมองดูมหาปุโรหิต คนผู้นี้ก็อายุปูนนี้แล้ว เหตุใดจึงต้องเลือกเป็นคนชั่วด้วยเล่า?
ขณะที่คิดอยู่นั้น นางก็หยิบกระดองเต่าออกมา