เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 540 เมฆหมอกจางหาย วิกฤตแห่งแคว้นฉี
เมื่อได้ยินคำพูดของหลี่เต้าเสวียน น้ำเสียงของหลิ่วหมิงเยวี่ยก็แฝงความประหม่าเก้อเขินอยู่บ้าง
“ขออภัยด้วย ข้าพูดมากเกินไปแล้ว”
ในฐานะที่เป็นต้นไม้ต้นหนึ่ง นางช่างพูดมากเกินไปจริง ๆ
นางหยุดชั่วครู่ ก่อนจะกล่าวต่อ “ต่อมาชิงเฟิงสอบติดจิ้นซื่อ ได้ไปเป็นนายอำเภอที่อำเภอกวนหยาง ทำหน้าที่อยู่นานถึงสิบปี เขาขยันขันแข็ง ซื่อสัตย์รักราษฎร ทว่าเพราะไม่สันทัดการเข้าสังคมประจบสอพลอ จึงไม่ได้รับการเลื่อนตำแหน่งเสียที”
“ข้ารู้ว่าเขามีปณิธานอันยิ่งใหญ่ เวลานั้นข้าได้เลื่อนขั้นสู่ขอบเขตจิตหยางสำเร็จ กำลังฮึกเหิมลำพองใจ จึงได้ร่ายวิชาช่วยเขาคำนวณลิขิตสวรรค์ หนุนนำให้เขาได้เลื่อนขั้นสู่ตำแหน่งสูง”
หลี่เต้าเสวียนเข้าใจกระจ่างแก่ใจ มิน่าเล่าเซี่ยชิงเฟิงเป็นนายอำเภออยู่สิบปีไม่ได้เลื่อนขั้น แต่หลังจากนั้นกลับเหมือนมีเทพยดาคอยเกื้อหนุน สร้างผลงานใหญ่ติดต่อกันอย่างบังเอิญ จนได้เลื่อนขั้นเป็นข้าหลวงเติงโจวอย่างรวดเร็ว
ทว่าการที่หลิ่วหมิงเยวี่ยแพร่งพรายความลับสวรรค์ซ้ำแล้วซ้ำเล่า เกรงว่าจะต้องแบกรับแรงสะท้อนกลับไม่น้อย ตบะจึงหยุดนิ่งไม่ก้าวหน้ามานานหลายปี
“เดิมทีทุกอย่างล้วนราบรื่น ชิงเฟิงเองก็ได้แสดงความสามารถตามปณิธานเสียที เขาขุดลอกชลประทาน ปราบปรามผู้มีอิทธิพล ชำระสะสางข้าราชการฉ้อฉล ทำให้เติงโจวเปลี่ยนโฉมใหม่จนรุ่งเรือง ทว่าช่วงเวลาดี ๆ ช่างแสนสั้น”