เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 525 พระอรหันต์พิชิตมังกร อย่าได้หวนคืนสู่เขาหลิงซาน!
เบื้องหน้าหลุมศพของซานเล่อ
สภาพของเสวียนจั้งดีขึ้นมากแล้ว ทั้งร่างมิได้หม่นหมองไร้ชีวิตชีวาอีกต่อไป หากแต่เพิ่มพูนกลิ่นอายอันแปลกใหม่อย่างหนึ่งขึ้นมา เป็นความรู้สึกที่ยากจะบรรยายเป็นถ้อยคำได้แจ่มชัด
แสงตะวันสีทองผ่องอำไพสาดทาบลงบนจีวรสีขาวของเขา ราวกับทั้งร่างกำลังแผ่ประกายพุทธรัศมีอันเจือจางออกมา สงบนิ่งปล่อยวาง เปี่ยมด้วยรสธรรมอันลุ่มลึกยาวไกล
หลี่เต้าเสวียนใจกระตุกวูบ การบำเพ็ญเพียรของพุทธะ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสายสำนักฌาน มักให้ความสำคัญกับการตรัสรู้แจ้งในฉับพลัน เสวียนจั้งผ่านการเคี่ยวกรำทดสอบครานี้ ภายภาคหน้าความสำเร็จย่อมมิอาจประมาณได้เป็นแน่
"เสวียนจั้ง ฮุ่ยฉานมีเจตนาจะเสนอให้เจ้าเป็นเจ้าอาวาสรูปต่อไปของวัดไป๋หม่า เจ้ามีความเห็นอย่างไรบ้าง"
หลี่เต้าเสวียนเอ่ยถามกะทันหัน
เขาไม่อยากให้เสวียนจั้งเดินทางไปทิศตะวันตกเลย ในหน้าประวัติศาสตร์นี่อาจเป็นเรื่องเล่าขานอันงดงาม ทว่า ณ ที่แห่งนี้คือมหาถังที่แตกต่างออกไป
หนทางสู่ประจิมทิศยาวไกล ภูตผีปีศาจชุกชุม หากเสวียนจั้งมุ่งหน้าไปทางตะวันตกจริง ยังจะได้พบซุนต้าเซิ่งใต้ภูเขาห้าแถวอยู่อีกหรือไม่
หากปราศจากลูกศิษย์คอยคุ้มครอง แม้เพลานี้เขาจะมีตบะขั้นจิตหยินขั้นต้น ก็ยังนับว่าอันตรายอย่างยิ่งยวด