ตอนที่ 486 บนฟ้าเป็นห้าผี บนดินเป็นห้าโรคระบาด

ตอนที่ 486 บนฟ้าเป็นห้าผี บนดินเป็นห้าโรคระบาด

จิตหยาง นับแต่อดีตจนถึงปัจจุบันล้วนเป็นมรรคผลขั้นสูงที่เต๋าให้ความเคารพยกย่องอย่างยิ่ง

ในวรรณกรรมห้องสิน หยวนสื่อเทียนจุนเคยกล่าวไว้ในพระราชโองการแต่งตั้งเทพว่า “หากมิอาจหลุดพ้นสู่จิตหยาง ย่อมยากจะไปร่วมสัญญาเหยาฉือสามพันปีได้”

จงหลีเฉวียนหนึ่งในแปดเซียนก็เคยแสดงธรรมแห่งมรรคาจิตหยางไว้ เขาว่า “ลมปราณแปรเป็นสารชีวิต สารชีวิตแปรเป็นปรอท ปรอทแปรเป็นชาด ชาดแปรเป็นจินตัน เมื่อจินตันสำเร็จ ลมปราณแท้ย่อมก่อกำเนิด หลอมปราณเป็นจิตจึงได้หลุดพ้น”

นั่นคือขอบเขตจิตหยางเป็นก้าวสำคัญยิ่งยวดที่ผู้บำเพ็ญเต๋าจะบรรลุความหลุดพ้น

ในบันทึกชุมนุมเซียนแท้เขาซีซานก็มีวจีกล่าวไว้ว่า หลังสามบุปผาบรรจบกระหม่อม รวมห้าปราณสู่ต้นกำเนิด ครบห้าร้อยวันจึงให้กำเนิดจิตหยาง บรรลุถึงขอบเขต “นอกกายมีกาย ก้าวพ้นปุถุชนเข้าสู่อริยะ”

บัดนี้หลี่เต้าเสวียนทะยานฟ้าในก้าวเดียว อาศัยจินตันหยางพิสุทธิ์จนย่างเข้าสู่ขอบเขตนี้ได้ในที่สุด

ขอบเขตจิตหยาง!

จิตหยางของเขาตระหง่านอยู่เหนือชั้นฟ้าทั้งเก้า ประกายแสงทองอมตะหมุนวน ราวกับเป็นตัวแทนสวรรค์ออกตรวจตรา ก้มมองมวลมนุษย์เบื้องล่าง

ความศักดิ์สิทธิ์อันยากจะพรรณนาผุดพรายขึ้นบนร่างของเขา ทั้งลึกลับ กว้างใหญ่ไพศาล และบริสุทธิ์ผุดผ่อง แม้เป็นเพียงคนธรรมดาสามัญก็มองปราดเดียวออกว่าแตกต่างจากผีร้ายและวิญญาณคนตาย