เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 483 ข้าเดิมเป็นแขกเบื้องบน หนึ่งศรหนึ่งจิตหยาง!
“หนี เร็วเข้า หนี!”
“แย่แล้ว พวกเราติดกับแล้ว!”
ชั่วขณะนี้ หัวใจของพวกห้าผู้เฒ่าอธรรมเต้นระรัวอย่างบ้าคลั่ง รู้สึกเพียงว่าภายใต้สายตาจับจ้องของหลี่เต้าเสวียน มีความสิ้นหวังประหนึ่งยืนอยู่ริมหุบเหวลึก เผชิญหน้ากับความตายโดยตรง!
ความรู้สึกเช่นนี้พวกเขาเคยสัมผัสยามยังอ่อนแอ ทว่าพอบรรลุเป็นจิตหยางแล้วก็ค่อย ๆ หลงลืมไป บัดนี้กลับตื่นขึ้นมาอีกครั้งในเมืองฉางอัน
หลี่เต้าเสวียนในยามนี้ ไม่อาจต่อกรได้เลย!
ทั้งห้าคนต่างรู้ใจกันเป็นอย่างยิ่ง เลือกที่จะแตกฮือหนีไปคนละทิศละทาง หวังลึก ๆ ในใจให้หลี่เต้าเสวียนไปไล่ล่าคนอื่น
เมื่อมองทิศทางที่พวกเขาหลบหนีไป หลี่เต้าเสวียนไม่ได้ไล่ตาม เขามีสีหน้าสงบนิ่ง ค่อย ๆ ยกไม้เท้าชิงหลงในมือขึ้นมา สื่อสารกับดวงดาราบนฟากฟ้า แล้วตวัดเบา ๆ หนึ่งครา
ในพริบตาเดียว พวกห้าผู้เฒ่าอธรรมต่างรู้สึกว่าประตูเมืองที่อยู่ตรงหน้าเพียงเอื้อมมือพลันห่างไกลออกไปอย่างยิ่ง ราวกับจู่ ๆ ก็มีระยะทางเพิ่มขึ้นมาหนึ่งแสนแปดพันลี้ แม้พวกเขาจะเร่งวิชาเหินหนีสุดกำลัง ก็ไม่อาจย่นระยะห่างระหว่างตนกับประตูเมืองได้เลย
มหาอิทธิฤทธิ์เทียนกัง——เคลื่อนดาราสับเปลี่ยนดาว!