ตอนที่ 435 มรรคาต่างกัน ย่อมมิอาจร่วมทาง

ตอนที่ 435 มรรคาต่างกัน ย่อมมิอาจร่วมทาง

หลี่เต้าเสวียนเพ่งมองประมุขชุดดำแห่งลัทธิม่อหลัวผู้นี้ ก่อนจะได้พบหน้า อีกฝ่ายเคยอยู่ในจินตนาการของเขามาก่อน

ในมโนสำนึกของเขา ม่อหลัวสมควรจะแผ่กลิ่นอายชั่วร้ายทั่วร่าง เพียงเห็นแวบแรกก็ชวนให้พรั่นพรึง คล้ายคลึงกับจอมมารอสูรโบราณในยุคดึกดำบรรพ์ ไม่แน่อาจจะมีกายท่อนบนเป็นมนุษย์ท่อนล่างเป็นงูด้วยซ้ำ

ทว่าเมื่อได้พบเจอตัวจริงเข้าจริง ๆ ถึงได้รู้ว่าตนเองคิดผิดไปถนัด

ร่างของม่อหลัวมีกลิ่นอายชั่วร้ายอยู่จริง ทว่ามันกลับมิได้คลุ้มคลั่งพลุ่งพล่าน ตรงกันข้ามกลับดูสงบนิ่งอย่างประหลาด ประดุจสายน้ำทมิฬแห่งแม่น้ำมรณะที่ไหลรินอย่างเงียบเชียบอยู่นอกกาลเวลา สุดจะหยั่งถึงความลึก

เขานั่งนิ่งอยู่ใต้ต้นโพธิ์ มุมปากแต้มรอยยิ้มบาง ๆ สายตาสงบนิ่งกระจ่างใส ดั่งบ่อน้ำโบราณไร้ระลอกคลื่น