ตอนที่ 426 สะพานรุ้งพาฉางเล่อคืนวัง

ตอนที่ 426 สะพานรุ้งพาฉางเล่อคืนวัง

วันเวลาหมุนเวียนดั่งอาชาขาวเผ่นผ่านช่องแคบ พริบตาเดียวก็ล่วงเลยไปหนึ่งเดือนแล้ว

ในเมืองฉางอันมีฝนตกพรำไม่ขาดสาย นับแต่หลี่เจินเหรินเรียกมหาพิรุณอันชุ่มฉ่ำลงมาหลังงานชุมนุมเซียนหลงเหมิน เมืองฉางอันก็คล้ายทำลายคำสาปบางอย่างลงได้ ไม่เพียงกลับคืนสู่ภาวะปกติ แม้แต่น้ำฝนที่เคยขาดแคลนไปก็พากันกลับมาจนสิ้น

ในหนึ่งเดือนมีฝนตกไปเกือบครึ่งค่อนเวลา เรื่องเช่นนี้ในฉางอันนับว่าพบเห็นได้ยากยิ่ง

แม่น้ำสายต่าง ๆ ที่โอบล้อมฉางอันกลับมาเปี่ยมล้นอีกครา กระทั่งทางการยังส่งคนออกตรวจตราหลายต่อหลายครั้งเพื่อเสริมคันกั้นน้ำ ด้วยเกรงว่าจะเกิดอุทกภัย

ทว่าท่ามกลางสายฝนพรำอันต่อเนื่องยาวนาน กลับมีสถานที่แห่งหนึ่งที่แปลกประหลาดยิ่งนัก นั่นคือท้องฟ้าเหนืออารามเสวียนตู

ช่วงเวลานี้ เหนือฟากฟ้าของอารามเสวียนตูปรากฏนิมิตประหลาดขึ้นบ่อยครั้ง