กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 411 กระบี่รับกระถางทองแดง ปิ่นปักกรีดธารดารา
แม้จื้อจั้งจะเยาว์วัย ทว่าเปี่ยมด้วยท่วงทีกิริยา จึงเอ่ยปากเตือนถึงความร้ายกาจของอิทธิฤทธิ์ตนแก่หลี่เต้าเสวียนเป็นพิเศษ
“อันอิทธิฤทธิ์ทุ่มคชานี้ มีที่มาจากตำนานศากยมุนีทุ่มคชสาร เล่าขานกันว่าเมื่อครั้งพระพุทธองค์ยังทรงเป็นเจ้าชาย วันหนึ่งขณะทรงสักการะพระพุทธถูกช้างยักษ์ตัวหนึ่งขวางทางไว้ พระศากยมุนีจึงทรงยกงวงช้างแล้วทุ่มมันลอยขึ้น สามวันจึงตกลงมา ช้างยักษ์ตกกระทบพื้นกลายเป็นหลุมลึก สื่อถึงอานุภาพแห่งพุทธธรรม”
แววตาของจื้อจั้งเผยความเชื่อมั่นออกมาสายหนึ่ง
“อิทธิฤทธิ์ทุ่มคชาของอาตมา แม้มิอาจเทียบอานุภาพแห่งพระพุทธองค์ได้ ทว่าก็สามารถแบกขุนเขาถมทะเลได้เช่นกัน เพียงแต่มิทราบว่าท่านเจินเหรินอยากจะประลองอย่างไร?”
หลี่เต้าเสวียนแย้มยิ้มอย่างปลอดโปร่ง กล่าวว่า “แขกมาแต่ไกลถือเป็นอาคันตุกะ วิธีประลองให้ท่านกำหนดก็แล้วกัน”
จื้อจั้งยิ้มน้อย ๆ คล้ายกับมีแผนการมั่นอกมั่นใจอยู่แต่แรกแล้ว