ตอนที่ 402 แต่งทั้งศิษย์อาจารย์ สำราญเสเพล

ตอนที่ 402 แต่งทั้งศิษย์อาจารย์ สำราญเสเพล

หลังจากไต้ซือซานเล่อจากไปแล้ว หลี่เต้าเสวียนก็เดินมาเบื้องหน้าเทียนซืออาวุโส พลางยิ้มกล่าว “ท่านปรมาจารย์ เหตุใดท่านจึงมาได้ขอรับ”

เทียนซืออาวุโสเคาะศีรษะเขาเบา ๆ ทีหนึ่งแล้วส่งเสียงฮึดฮัด “คนอื่นมารังแกถึงบนหัวของเขาหลงหู่เราแล้ว ปรมาจารย์อย่างข้าจะมาไม่ได้เชียวหรือ หรือจะปล่อยให้คนใต้หล้าหัวเราะเยาะว่าเขาหลงหู่ไร้คนกันเล่า”

เขาชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะทอดถอนใจ “ปรมาจารย์ย่อมแค้นม่อหลัวผู้นั้น แต่เมื่อเทียบกันแล้ว ความปลอดภัยของเจ้า ย่อมสำคัญกว่าการสังหารม่อหลัวเสียอีก”

ขณะพูดเขาก็เหลือบมองพระแม่ชิงอีแวบหนึ่ง แววตามีความประหลาดพิกลอยู่บ้าง

“เป็นอย่างไร ในฐานะศิษย์แท้ของเขาหลงหู่ ยามเผชิญหน้ากับศัตรูที่สู้ไม่ไหว คนแรกที่เจ้านึกถึง กลับมิใช่ตาแก่อย่างข้าหรอกหรือ”

แม้สุ้มเสียงของเขาจะแฝงแววตัดพ้อต่อว่า ทว่าส่วนใหญ่กลับเป็นความห่วงใย