ตอนที่ 400 มังกรซ่อนกายมิพึงใช้ ซานเล่อมอบสมบัติ

ตอนที่ 400 มังกรซ่อนกายมิพึงใช้ ซานเล่อมอบสมบัติ

“ไต้ซือซานเล่อ ในราตรีอนันต์เจ็ดวันครานั้นเกิดเรื่องอันใดขึ้นกันแน่ เหตุใดเหล่าเทพและพุทธะจึงอันตรธานหายไปกะทันหันเช่นนั้น”

หลี่เต้าเสวียนเอ่ยปากถาม คำถามนี้สร้างความแคลงใจให้แก่เขามาเนิ่นนาน เกิดเรื่องอันใดขึ้นกันแน่ ถึงทำให้ทวยเทพและพุทธะผู้อยู่สูงส่งและมีอิทธิฤทธิ์เวทมนตร์ไร้ขอบเขตเหล่านั้นสูญสลายหายวับไปในพริบตาเดียว

กระทั่งพระเมตไตรยผู้เป็นพระอนาคตพุทธะยังดับขันธ์ตกตาย ถึงกับต้องสร้างสุสานไว้ใต้ก้นสมุทรในแดนมนุษย์

เมื่อได้ยินคำถามนี้ เทียนซืออาวุโสและพระแม่ชิงอีต่างก็หันมองไปยังซานเล่อ

ซานเล่อส่ายหน้ากล่าวว่า “อาตมาก็มิทราบเช่นกัน เมื่อยามที่อาตมาฟื้นตื่นขึ้นมา เรื่องราวมากมายล้วนหลงลืมไปสิ้นแล้ว จำได้เพียงเลือนรางว่า คล้ายจะมีภูเขาแห่งหนึ่งถูกตีจนแหลกละเอียดเป็นผุยผง”

ได้ยินคำนี้ หลี่เต้าเสวียนพลันใจหายวาบ

ที่ถูกตีจนแหลกนั่น คงมิใช่เขาหลิงซานกระมัง